محصول ۲۰۰۸ آلمان، قزاقستان، روسیه، مغولستان.
نام دیگر: ‏Mongol‏.
نامزد اسکار ‏بهترین فیلم خارجی، برنده جایزه عقاب طلایی بهترین طراحی لباس/کارین لوهر و بهترین تدوین صدا/استفان کونکن ‏مراسم آکادمی روسیه. ‏

تموجین فرزند یکی از خان های مغول، پس از نامزد کردن دخترکی به نام بورته شاهد قتل پدرش اسوگی و تاراج ثروت ‏وی می شود. تموچین که به اسارت تارگوتای در آمده، چند سال بعد موفق به فرار می شود و تصمیم می گیرد تا با ‏دشمنان خود جنگیده و مقام خانی را به چنگ آورد. او که بورته را نیز فراموش نکرده، به سراغ وی می رود. پس از ‏بازگشت به همراه بورته، بار دیگر دشمنان بر او تاخته و این بار بورته را نیز از چنگ وی خارج می کنند.‏‎ ‎تموچین ‏ناچار به سراغ تنها دوستش جاموکا می رود تا با کمک وی بورته را نجات دهد. جاموکای و افرادش به تموچین در ‏رهانیدن بورته از دست مرکیت ها کمک می کنند. اما رفتار سخاوتمندانه تموچین در تقسیم غنایم با افراد، سبب می شود ‏تا آنها جاموکای را رها و با تموچین همراه شوند. مدتی بعد تموچین بار دیگر اسیر و زندانی می شود. این بار بورته که ‏توسط راهبی پیر از محل وی آگاه شده، برای رهانیدن وی عازم می شود.‏‎ ‎تموچین با کمک بورته از زندان می گریزد، ‏و این بار تنها نقشه ای که در سر دارد متحد کردن قوم مغول و دستیابی به کشورهای بسیار است…‏

چرا باید دید؟

فیلم با ضرب المثلی مغولی آغاز می شود: هرگز از یک توله متنفر نباش، چون ممکن است بچه یک ببر باشد. ‏
جان کلام سازندگان مغول یا آخرین نسخه سینمای زندگی نامه چنگیزخان نیز گویا همین ضرب المثل بوده و تصمیم به ‏ساخت فیلم حماسی و باشکوه از زندگی این مرد داشته اند. فراموش نکنیم که طولانی قصه درباره این شخصیت ‏خونخوار تاریخی نیز در دوره استیلای استالین توسط واسیلی یان روسی نوشته شده – چنگیزخان[۱۹۳۹]، باتو[۱۹۴۱] ‏و به سوی آخرین دریا[۱۹۵۴]- که قرار بوده همچون چنگیزخان دنیا را فتح کند. بی شباهت هم نبودند چون هر دو بر ‏اساس یاسای خویش هر کاری را فقط با مرگ پاداش می دادند!‏

از دو نسخه سینمایی زندگی نامه چنگیز[تا جایی که من به یاد دارم] با شرکت جان وین!!! و عمر شریف!! می گذرم که ‏هر دو جزو بدترین فیلم های سازندگانشان هستند. متاسفانه فیلم ۱۹۹۸ سای فو و لیسی مای-محصول چین و مغولستان، ‏برنده ۸ جایزه معتبر- را هم ندیده ام. تنها فیلم نزدیک به واقعیت، سریالی دهه هشتادی بود که از تلویزیون ایران هم به ‏نمایش در آمد و مانند همین یکی می خواست چنگیزخان را به چنگیزجان تبدیل کند. خان زاده بخت برگشته ای که پدر و ‏محبوب را از دست داده و برای باز پس گرفتن همسر و سروری پدر تصمی به جنگیدن می گیرد. سرنوشتی پر از ‏نامردی و خیانت و بدبختی که می تواند با کمک حس همذات پنداری از این شخصیت، خونخواری نازنین و محق بسازد. ‏تنها تفاوت مجموعه قبلی و فیلم فعلی در ابعاد آنهاست. مغول با سرمایه ای ۲۰ میلیون دلاری ساخته شده و قرار است ‏اولین بخش از یک سه گانه باشد. فیلمی که از سوی قزاقستان[چرا مغولستان نه ؟!] به آکادمی ارائه شده و هر چند در از ‏شانس زیادی برخوار نیست، اما محصولی عطیم است که می تواند برای سینمای آن کشور اعتبار به همراه آورد. ‏

باید اعتراف کنم که چنگیزخان بر خلاف تصور ما که تاریخ کشورمان مملو از روایت های خونریزی مغولان است، از ‏سوی مردم بسیاری کشورها و حتی مورخین شان یک فاتح و مردی بزرگ قلمداد می شود. شخصیتی کاریزماتیک مانند ‏هیتلر که هنوز دوستداران بسیار دارد. بدیهی است زندگی نامه او به عنوان قصه ای که به دفعات روایت نشده و هنوز ‏تازگی خود را حفظ کرده، مورد توجه فیلمسازان قرار گیرد. سرگئی بودروف در اولین بخش از تریلوژی خود تنها به ‏دوره جوانی و آغاز شکل گیری امپراطوری مغول پرداخته است. فیلم در قزاقستان و چین فیلمبرداری شده و پر از ‏صحنه های چشمگیر نبرد است و از تموچین قهرمانی منصف و همسر نواز تصویر می کند. او اولین مغولی است که به ‏خاطر یک زن جنگ می کند. اگر مدتی است فیلمی حماسی و بزرگ ندیده اید، مغول همه چیز دارد. فراموش کنید که ‏این مرد بعدها موسس امپراطوری هزار ساله ای می شود که نیمی از جهان را زیر فرمان خود داشته و خون های ‏زیادی می ریزد. مغول تاکنون در کشورهای اندکی از جمله روسیه[نزدیک به یک ۸ میلیون دلار در آمد] به نمایش در ‏آمده، اما نامزدی اسکار بهترین فیلم خارجی راه را برای پخش جهانی آن باز خواهد کرد.‏

تیمودین , یک جوان مغولی است که در زندگیش رنجهای زیادی کشیده است اما بعد از اتفاقاتی تبدیل به یکی از قدرتمند ترین پادشاهان دنیا می شود که تقریبا نصف دنیا را فتح می کند ! ( از جمله ایران ) . این فیلم داستان زندگی چنگیز خان مغول است.

چنگیز, فردی که از یاد ایرانیها نمی رود) چنگیز خان شخصیتی هست که همهی ما تقریبا با آن آشنا هستیم. حمله‌ای که چنگیز خان به ایران کرد یکی از بدترین اتفاقات کشور ما بود که در جریان آن بسیاری از مکانهای تاریخی به آتش کشید و قتل عام صورت گرفت و تقریبا می توان گفت تاریخ ایران حمله ای به مانند حمله مغولها به ایران را در تاریخ تجربه نکرده است. اما این فیلم داستان حمله یا جنگهای چنگیز نیست بلکه داستان زندگی وی از بچگی تا قبل از چنگیز شدنش! را روایت می کند.

مکانهای فیلمبرداری بسیار چشم نواز هست و موسیقی فیلم نیز از دیگر عوامل تاثیر گذار فیلم هست. صحنه‌های درگیری نیز به خوبی به تصویر کشیده شده است و البته کمی هم به خشونت و خونریزی کشیده می شود! اما با این حال صحنه‌های جنگ فیلم یکی از بهترین قسمتهای فیلم هست. البته در فیلم اتفاقات عجیب و غریب هم می افتد به عنوان مثال همسر تیمودین در یک سکانس بی پول هست که تن فروشی می کند و در صحنه ای دیگر مثل یک شاهزاده خانم به دیدار تیمودین در زندان می رود و به ماموران رشوه می دهد ! البته شاید این نوع تدوین عمدی باشد ولی بهرحال کمی گنگ بود” مغول” یک فیلم خوب هست که توصیه می کنم حتما آن را ببیند البته این نکته را هم به یاد داشته باشید که این فیلم درباره کسی است که زمانی ایران را به آتش کشید.

این فیلم از روی سرگذشت چنگیز خان مغول (تموچین) ساخته شده است.با وجود اینکه ایرانیان خاطره خوشی از این قوم ندارند این فیلم به گونه ای ساخته شده که این شخصیت مغول را (چنگیز خان) بسیار قابل ستایش نشان داده است و باعث تغییر دیدگاه بیننده منفی گرا نسبت به این شخصیت بزرگ تاریخی خواهد شد.

مطالب زیر برگرفته از گفته های سرگئی بودرو کارگردان این فیلم در یک مصاحبه مطبوعاتی است:
به گفته وی، هدف اصلی سفرهای کشورگشایانه چنگیزخان، تمایل وی به تامین صلح و آرامش برای فرزندان بسیار خود بود.کارگردان فیلم اظهار داشت که او تمامی تحقیقات موجود پیرامون این دوره زمانی را مطالعه کرده که بیش از همه تحقیقات “لئو گومیلف” مورد پسند وی قرار گرفت.

به گفته وی، انتخاب بازیگران بسیار دشوار بود و بازی بیش از دو هزار نفر را دیدند تا اینکه بازیگر مشهور ژاپنی “تادانوبو آسانو” و دختر دانشجوی مغول “خولان چولوئون” را انتخاب کردند.صحنه های این فیلم در چین، مغولستان و قزاقستان فیلمبرداری شده اند که هزینه بسیاری برای آنها صرف شده است.گران قیمت ترین و باشکوه ترین صحنه فیلم، نبرد بین چنگیزخان و برادر خوانده او جاموخا بود (سون هون لی ستاره سینمای چین این نقش را بازی می کند) که دو میلیون دلار هزینه برداشت و دو ماه بطول انجامید.در کل این فیلم طی ۴ سال ساخته شد و ۱۵ میلیون یورو هزینه برداشت.این فیلم روز ۸ سپتامبر در جشنواره بین المللی فیلم تورنتو برای اولین بار پخش می شود و پس از آن روی پرده سینماهای جهان می رود.بودروف خبر داد که تا کنون بیش از ۲۰ کشور، از جمله فرانسه، ایتالیا، آمریکا، مکزیک، برزیل و استرالیا این فیلم را خریده اند.وی افزود که سخت تر از همه، در خود روسیه است که در این جا همه چنگیزخان را ظالمی بزرگ می شناسند و پس از نمایش های آزمایشی بینندگان از او می پرسیدند که “چرا باید فیلم درباره این مغول ساخت؟”

سرگئی ولادیمیروویچ بودروف متولد ۱۹۴۸ خاباروفسک از فیلمسازان مشهور روسیه و دنیاست که از میانه دهه ‏‏۱۹۷۰ به کارگردانی اشتغال دارد. معروف ترین فیلم های او آزادی بهشت است[۱۹۸۹]، اسیر قفقازی[۱۹۹۶]، ‏Running Free ‎‏[۱۹۹۹] و بوسه خرس[۲۰۰۲] است. ‏
ژانر: درام، تاریخی. ‏

کارگردان: سرگئی بودروف. فیلمنامه: عارف علیف، سرگئی بودروف. موسیقی: توماش کاته لینن. مدیر فیلمبرداری: ‏روگیه اشتوفرز، سرگئی تروفیموف. تدوین: والدیس اسکارسدوتیر، زاخ اشتینبرگ.

طراح صحنه: داشی نامداکوف. ‏بازیگران: تادانوبو آسانو[تموچین]، هونگلی سون[جاموکا]، خولان چولون[بورته]، اودنیام اودسورن[تموچین جوان]، ‏آماربولد توینبایار[جاموکای جوان]، بایارتستسگ اردنبات[بورته جوان]، آمادو مامادکوف[تارگوتای]، با سن[اسوگی]، ‏بو رن[تایچار].
۱۲۰ دقیقه.

نام فیلم: چنگیز خان مغول ۲۰۰۸
نام خارجی: Mongol 2008
محصول : China, Russia, Kazakhstan
زبان: زبان اصلی (روسیه – مغولی) ( با زیرنویس فارسی)
فرمت فیلم: قابل پخش در تمام dvdplayerهای خانگی و کامپیوتر
کیفیت صدا و تصویر: بسیار بالا DVD
عرضه شده در: ۱ DVD

مشاهده کیفیت فیلم (عکس گرفته شده از فیلم): یک - دو - سه -

۱ دی وی دی – زیرنویس فارسی
قابل پخش در تمام دی وی دی پلیرهای خانگی (با ضمانت) و کامپیوتر
قیمت: ۲۰۰۰ تومان